De Waddenplek van Loes Kooijman
Verliefd, getrouwd, een bezinningsplek, afscheid van een dierbare of dat ene vakantiemoment; veel mensen hebben in het Waddengebied een plek die ze koesteren. Voor LOES KOOIJMAN is dat de Kroon’s polders op Vlieland. ‘Alles wat Vlieland mooi maakt, vind je daar.’
Verslingerd aan Vlie
‘Als ik met mijn gezin op Vlieland ben, en dat is een paar keer per jaar, dan moet ik altijd even naar de top bij de vuurtoren om van het uitzicht te genieten. Ook loop ik altijd naar het havenhoofd bij de haven, bezoek de oostpunt op de plek waar de Noordzee en de Waddenzee elkaar treffen, maak een wandeling door de Kroon’s polders en de weidsheid van de Vliehors is ook onweerstaanbaar. Ach, het is allemaal mooi…’ Dit antwoordt Loes Kooijman (1978), die is ‘verslingerd aan heel Vlie’, als je vraagt naar haar favoriete plek op het eiland.
Als ze dan toch moet kiezen, dan de Kroon’s polders. ‘Daar heb je alles bij elkaar: de getijden van het wad, verschillende landschappen, rust, eindeloze uitzichten en natuurlijk veel vogels. Als ik een wandeling maak door dit natuurgebied heb ik altijd mijn verrekijker bij mij.’
Magisch
Lente, zomer, herfst, winter; in alle jaargetijden bezoekt de Voorburgse Vlieland. ‘December is sowieso vaste prik. Dan liggen er namelijk een stel grijze zeehonden met hun pups op het strand en vanaf een hoge duin kan ik dan uren kijken naar wat er allemaal gebeurt tussen de moeders, vaders en de jongen. Dat is magisch om te aanschouwen.’
De liefde voor Vlieland begon op haar 21e. Toen kwam ze er voor het eerst, samen met haar schoonouders. Die liefde is nooit meer vertrokken. Sterker: ze trouwde in het Drenkelingenhuisje op de Vliehors en de drie kinderen, inmiddels pubers, gaan nog steeds graag mee. ‘Hopelijk houden ze de liefde voor het eiland voor de rest van hun leven.’ Ook haar moeder ging altijd mee, maar zij overleed een tijdje terug. ‘Eind vorig jaar heb ik een beetje van haar as uitgestrooid op het eiland.’
Vrijwilliger
De zee en het strand zitten in het hart van Kooijman. Vrolijk: ‘Een week geen strand gezien, is een week niet geleefd.’ Ze is vrijwilliger bij stichting De Noordzee en op het strand bij Scheveningen helpt ze met opruimacties. ‘Ook op Vlieland heb ik schoonmaakacties georganiseerd. Dan zorgde ik dat op de veerboot een oproep om te helpen op het tv-scherm kwam te staan of ik deed via Instagram een oproep. Ik zorgde voor de spullen mee en dan gingen we lekker met een groep aan de slag.’
Jouw Waddenplek?
Heb jij ook een plek op de Wadden die je koestert en wil je dat verhaal delen met lezers van WADDEN en op onze website? Laat het ons weten via: community@waddenvereniging.nl