Wadden reisverhalen

‘Ik ken alle geultjes als mijn broekzak en toch verandert het altijd weer. Zonder twijfel is de mooiste plek voor mij de haven van Terschelling, als ik in het dekhuis van mijn schip zit, een Noordkaper 43, en over de haven kijk, over het wad en in de verte de toeter van de veerboot hoor, mijn vrienden op het eiland dichtbij.

Ik kom er al vanaf mijn veertiende en liefst elk weekend, jaarrond. Het is het eiland, het zijn de mensen, het sfeertje, maar ook het water… óp het water zijn, zeilen. Ik ken alle geultjes als mijn broekzak en toch verandert het altijd weer. Het Schuitengat kan door de stroming weer dieper zijn geworden en dan kunnen we opeens een net iets mooiere route varen, onder het eiland langs. Ook varen we weleens een rondje door Friesland. Via het IJsselmeer komen we door de sluis weer op het wad. Geweldig: het water klinkt er anders. Het begint te sissen, het is altijd in beweging, eb en vloed, de getijden, dat blijft fascinerend. En ook de luchten zijn nooit een dag hetzelfde.

Ik zet er in de zomer de wekker voor om de zon te zien opkomen boven het wad. Dat is zo’n mooi schouwspel. Dan maak ik een foto en stuur hem naar mijn collega’s van het weer bij RTL. Lachen als ik hem dan voorbij zie komen bij Jan de Hoop in Ontbijtnieuws.’