Eb en vloed nemen in hun stroming slib mee, zo ook in het Eems-Dollardgebied ten oosten van Groningen. Maar hier is de situatie toch even anders. Dit satellietbeeld (bron: Rijkswaterstaat) laat de concentratie zwevende slibdeeltjes in het water zien (oplopend van blauw tot oranje) en de Eems-Dollard kleurt knaloranje. Hoe komt dit gebied zo troebel?

Om te beginnen zorgen de dijken rondom het gebied ervoor dat het slib niet meer kan worden afgezet in een breed kustgebied, zoals dat vroeger gebeurde. Daarnaast worden voor de scheepvaart regelmatig vaargeulen uitgebaggerd. Dit zorgt op zichzelf al voor troebel water, maar de vergrote geulen zorgen er ook voor dat bij vloed het water extra hard het gebied instroomt en daarbij extra veel slib meeneemt. Bij eb stroomt het water langzamer terug, waardoor veel van het slib achterblijft, tot ver in de Eems-rivier.
Het gevolg is troebel water en een slikkige, vaak zuurstofloze massa op de bodem. Algen en wieren krijgen te weinig licht en ook schelpdieren die water filteren hebben het zwaar: er zit veel meer slib dan algen in het water, dus bij het filteren moeten ze keihard werken om een beetje voeding binnen te krijgen.
Gelukkig zijn er plannen om de Eems meer ruimte te geven en binnendijks overstromingsvlaktes te creëren. Ook wordt geëxperimenteerd met gebruik van bagger uit de haven van Delfzijl voor dijken of landbouwgronden, in plaats van het weer in de Eems te storten. Deze acties zijn bedoeld om verdere dichtslibbing te verminderen en het leven in de Dollard en Eems weer wat lucht te geven.
Dit artikel is verschenen in het magazine WADDEN van juni 2025 en geschreven door Koen Moons.
Ontvang 3x per jaar het (digitale) magazine WADDEN voor €32,50 met prachtige fotoreportages, interessante artikelen en speciale lezersvoordelen. Met uw lidmaatschap steunt u ons werk en helpt daarmee het Waddengebied beschermen.
Proefexemplaar aanvragen