Kleurcodes kraken

De biologische gezondheid van het water van de Waddenzee is af te lezen aan de hoeveelheid fytoplankton in het water en het gehalte aan zwevend zand en slib. Ook het totaal aan opgeloste organische stoffen speelt een rol. Het nemen van watermonsters is  tijdrovend en duur. Tegenwoordig wordt de waterkwaliteit van de Waddenzee daarom steeds vaker ‘gemeten’ via het maken van kleurenfoto’s door satellieten.

 

 
Dit is een foto van de satelliet Sentinel 2. Deze satelliet kan veel verschillende kleurtinten apart zien, wat nodig is om de verschillende stoffen in het water te onderscheiden. Om dit plaatje te maken zijn alleen rood, groen en blauw gebruikt. Op deze foto is goed te zien dat zand, bijvoorbeeld op de stranden, een heldere kleur geeft. Dat komt omdat het veel van het zonlicht reflecteert. Hierdoor hebben de wadplaten en de delen waarin veel zand en slib is opgelost, zoals de Eems, ook een heldere kleur. 

Ver van de kust af, in de Noordzee, kleurt het water veel donkerder door afwezigheid van zwevende deeltjes. Ook in de diepere geulen tussen de eilanden is minder zand opgelost in het water. Ten noorden van Borkum zie je 'wolken' van zand en slib die met de ebstroom zijn meegevoerd uit de Waddenzee. De groenige kleur duidt op aanwezigheid van fytoplankton, de bruinachtige kleuren duiden op opgelost organisch materiaal of organisch slib. Het Lauwersmeer is opvallend donker van kleur, omdat daar minder refelcterend zand of slib in het water zit en meer absorberende stoffen zoals fytoplangton of organisch materiaal. Deze nemen het licht op als een spons, waardoor er minder licht wordt teruggekaatst naar de satelliet en het er donker uit ziet.

Meer weten?

>> Je leest het hele artikel in WADDENmagazine editie 2, 2021
>> Als je nu lid wordt van de Waddenvereniging krijg je het magazine met het complete artikel in je welkomstpakket!