Garnalenvisserij

Er is de afgelopen jaren sprake geweest van slecht toezicht op de garnalenvisserij in vrijwel alle beschermde natuurgebieden langs de Nederlandse kust en in de Waddenzee. Uit onderzoek van de NOS blijkt dat garnalenvissers in de afgelopen jaren meer uren gevist hebben dan volgens de vergunning is toegestaan. Je leest er hier meer over.

Garnalenvisserij en duurzaamheid

De Garnalenvisserij is een van de oudste vormen van visserij in de Waddenzee. Helaas is het ook een vorm van visserij die veel schade toebrengt aan het bodemleven.  De negatieve impact op de natuur wordt veroorzaakt door de vistechniek, de plekken waar gevist wordt, en de hoeveelheid vis die uit het systeem wordt gehaald.

 

Techniek van het vissen

Garnalenvisserij is een slepende visserij. Met fijnmazige netten wordt er over de zeebodem gesleept. De constructie bestaat uit een ‘boom’ die aan weerszijde rust op ‘sloffen’ waartussen een klossenpees is gespannen waar rond de 40 rubberen ballen op zitten. Dit alles sleept/rolt over de bodem waarbij het net zelf ook nog over de zeebodem sleept. De zeebodem wordt dus stevig beroerd en aangeveegd.   

Het vissen op deze manier zorgt voor 2 negatieve effecten:

-          Bodemberoering (langer vissen is meer bodemberoering)

-          Bijvangst (bijna ruim 60% van de vangst gaat weer (dood) overboord)

 

Gebieden krijgen geen kans op te herstellen

Elke grotere geul in de Waddenzee wordt is de afgelopen honderd jaar door garnalenvissers haar wel een keer bevist. De meeste grote geulen tegenwoordig zelfs meer dan 30 keer per jaar! Dat betekent dat de bodem in constante staat van beroering is.

Om de échte impact van de visserij goed te kunnen zien, zou je controlegebieden van enig formaat moeten hebben waar langere tijd (meer dan 20 jaar) niet wordt gevist. In de hele Waddenzee bestaat geen één gebied zoals dat. We hebben dus geen idee hoe de natuur er uit zou kunnen zien zonder visserij.

 

Hoeveelheid vis

De afgelopen 50 jaar is de garnalenvangst in de Noordzee en Waddenzee verzevenvoudigd. Het totaal aan garnalen is niet in verhouding meegestegen.

 

Ondanks alles, toch een label?

De garnalen die uit de Waddenzee en Noordzee komen hebben in 2017 het MSC-label ontvangen. Wel een label met voorwaarden: de sector heeft een hoop huiswerk meegekregen om dat label ook de komende jaren te behouden. Op het vlak van het verminderen van de bijvangst en het verhogen van de transparantie waar en hoeveel er gevist wordt moeten belangrijke stappen worden gezet.

Bij afgifte van het label werd meteen aangegeven dat de sector zelf maatregelen moet nemen om aan de voorwaarden van het label te voldoen. Als dat in de komende jaren niet lukt, dan verliest de sector het label weer. Het is dus een label onder strikte voorwaarden. Je kunt je afvragen of zo’n label nog wel passend is op het moment dat de vissers meer uren vissen dan volgens de Natuurbeschermingswet is toegestaan.

 

Meer weten?

 

>> Waarom garnalenvisserij schadelijk is voor de Waddenzee
>> Garnalenvisserij: uren & kilo's