Flitspalen op het wad

Het maximale motorvolume van garnalenkotters wordt door de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) losgelaten. Het motorvermogen van een viskotter bepaalt hoe snel een viskotter kan varen en welk gewicht aan vistuigen een viskotter mee kan slepen. Daarmee is het motorvermogen van een viskotter bepalend voor de impact op de natuur.

Onzichtbare slachtoffers


Verwoesting van het bodemleven en meer bijvangst zijn daar voorbeelden van. Op dit moment is het motorvermogen voor de garnalenvisserij wettelijk begrensd op 300 pk. Echter lijkt de handhaving daarvan mijlenver weg. De NVWA geeft aan dat de beperking van het motorvolume niet langer relevant is. De reden hiervoor is dat garnalenkottermotoren anno 2018 zo geavanceerd zijn dat het aantal pk’s niet langer beperkend zijn voor de vangst. Daarnaast is het motorvolume steeds lastiger te controleren. Hiermee wordt pijnlijk duidelijk dat het maar zeer de vraag is met welk vermogen er op de Waddenzee op garnalen wordt gevist. Het bodemleven en de visstand van de Waddenzee zijn hiervan het ‘onzichtbare slachtoffer’.


 


Black-box 


De Waddenvereniging pleit al jaren om het motorvermogen te handhaven via de zogenaamde black-box. Een systeem dat elke garnalenkotter aan boord heeft, dat real-time informatie over positie en activiteit doorgeeft. Het systeem is ook geschikt om het gebruikte motorvermogen te registreren. Om onduidelijke redenen wordt hier geen werk van gemaakt. Wie zich niet aan de snelheid houdt op de autoweg wordt geflitst. Het zou vanzelfsprekend moeten zijn dat ook op de vaarwegen ‘flitspalen’ worden geplaatst. Niet alleen voor het behoud van het bodemleven en de visstand, maar ook voor een gelijk speelveld op zee.


Publicatiedatum: 15-11-2018