WAD4U over de grens!

De Waddenzee houdt niet op bij de grens, maar loopt door via Duitsland tot in Denemarken. Overal bestaat ze uit slik en geulen, wadplaten en kwelders. Net zoals in Nederland zijn er bewoonde en onbewoonde eilanden, met elk een eigen karakter. Je kunt niet zeggen; als ik er een gezien heb, heb ik ze allemaal gezien. Daarom is het leuk een kijkje over de grens te nemen.

 

Hoog land voor hoogwater

In Nederland is het bewoonde gedeelte van de eilanden tegen de zee beschermd door duinen en dijken. Maar in de Duitse Waddenzee liggen in Sleeswijk-Holstein tien eilandjes zonder veel kustverdediging die bij stormvloed overstromen. Zeven van deze Halligen zijn nog bewoond. De huizen staan er dicht opeen op warften, door mensen gemaakte heuvels die droog blijven als de zee de omliggende kwelders overspoelt. Tijdens Landunter wordt het vee binnengehaald en is het wachten tot de Hallig weer droogvalt. Elk huis heeft op de eerste verdieping een ‘stormvloedveilige’ kamer. Op Hallig Langeness zijn 17 warften bewoond, door 113 mensen. Zowel op Süderoog en Südfall, die elk ongeveer een halve vierkante kilometer groot zijn, wonen 2 mensen op 1 warft.


Eigen treintje en een minischool

Twee van de Halligen zijn met het vasteland verbonden door een spoorbaantje. De postbode rijdt er zes dagen per week met een treintje goederen heen en weer. De bewoners hebben ook hun eigen lorries of wagonnetjes. De kinderen op de Halligen gaan naar school op een warft. Alleen wanneer het Landunter is, blijft iedereen in huis en gaat op de gewone schooltijd achter de computer zitten voor de les. In de klas zitten kinderen van verschillende leeftijden bij elkaar en ze leren al vroeg zelfstandig te werken. Voor het volgende leerjaar is er weer een stageplaats voor een juf of meester op een Hallig open. Die moet ‘tegen eenzaamheid kunnen en zich kunnen vermaken tijdens Landunter’. Wat denk je, zou jij het leuk vinden op een Hallig te wonen?

Leuke filmpjes!

Dieren en hun grenzen

Dieren houden zich niet aan mensengrenzen. Maar vaak hebben ze hun eigen grenzen. Ze bakenen het gebied af waarin ze voedsel zoeken en hun jongen grootbrengen, en verdedigen dat tegen soortgenoten. De grens geven ze op allerlei manieren aan. 

  • Vogelmannetjes hebben een duidelijke boodschap met hun zang: dit is mijn stek!
  • Konijnen hebben een klier aan hun kin waarmee ze een geurvlag achterlaten, of ze doen een plasje.
  • De vos doet ook een plas, of hij laat een drolletje achter op een opvallende plek.
  • Scholeksters lopen met hun snavels naar beneden langs een denkbeeldige lijn en roepen luid ‘tepiet-tepiet-tepiet’.


Opdracht: Vuurtorens kleuren

In Duitsland staan veel oude vuurtorens op de eilanden en zelfs midden in de Waddenzee. We hebben er vier op een kleurplaat gezet. Op het kaartje hiernaast zie je waar ze staan. Je kunt de vuurtorens ook apart downloaden op kleurplaten van A4 formaat. Als je ze de kleuren wilt geven die ze in het echt hebben: download hier de vuurtorens in kleur. Je kunt natuurlijk ook gewoon je fantasie gebruiken.

Download de kleurplaat met 4 vuurtorens of download de kleurplaat van Hohe WegPilsumNeuwerk en/of Roter Sand.



Tip: Vuurtorens beklimmen

Sinds dit jaar kun je vanaf de Eemshaven met een veerboot naar Borkum, het eerste Waddeneiland na de grens. Met een grappig treintje rijd je vanaf de veerhaven naar het stadje. Van de drie vuurtorens op het eiland kun je er twee beklimmen. Je kunt er ook het oude lichtschip Borkumriff bezoeken, dat nu een museumschip is. Er is een zeeaquarium en het eiland is een geweldige plek om zeehonden te spotten.